پند رجا

شعری از شاعر توانا مرحوم رجاء زفره ای به لهجه زفره ای

كُران هَر روِ وِِه مو حَمدِ خُدا و نَعتِ پِِِغَمبَر

كُواش ده هِمه وَقت واژان زِِ وَصف و رُتبه حِیدَر

تو بو اي دل كو يِك سَعَت به كِرِم گفتُگو هاما

نَزُِِنان تا كي گا مَغرورِ دنيايِ بِمو بِوا

خُخ و با و بِراو خوشوقوم و جَدو باخاجه

بِمَرتين تو جي مِرِه به يك پول جي وينان آجه

هي ايراو اوراشِه نَيِ به فِكرِ بِمَرتُت

وِِچت خِِرِن چیتُ و بِِتو مونو یک پِر نِه بی وَرتُت

بخور چی و وپوش رختُ و تو بی وارنه خوش دنیا

کو وارثت خِرِن بِه قَبرُت هُفته ی تَنها

حَرُم زَگی نَکَ اصلا اگر چی های بیگانه

تو بیش فکر نومات بِکَر چِرا-تی گی بیعاره

آتوش کوریت کِرِن مروم-تو بیش آسوده ویس از غم

کو-دینُت کو شو از دستُت-تو نه فهمه-بفم کم کم

اما اِگِه وَرِشنِه اِز رَجا پَندو آدِم وِسه

نَه ايچكي كار به تو دارو نَه دَر نات جی کِرِِن رِِسِه

همان شعر بالا است که توسط خود ایشان به فارسی ترجمه شده است

کنم هر روزه من حمد خدا و نعت پیغمبر

ز بعد آن همی گویم زه وصف و رتبه حیدر

بیا ای دل که یک ساعت کنیم این گفتگو ما ها

نمی دانم که تا هستی مغرور اندر این دنیا

تُرا جد و پدر با خویش قومانت به ناکامی

برفتندو و تو هم خواهی برفتن کرد اقدامی

دَوی از بهر دنیا و نه ای در فکر جان دادن

که مالت می خورد وارث تو را شد یک کفن بردن

بنوش و هم بپوش و هم بنوشان و بپوشان هم

که وارث چون خورد مالت تو در گوری به غم توام

مکن تو اغتشاش اینسان بر گو که بیماری

بُرو فکر اطاعت کن چرا این گونه بیماری

دهندت فحش ها مردم  برو آسوده شو یکدم

که دینت می رود از دست و بی دین می شوی کم کم

ولی گر بشنوی پند رجا را تو از این قصه

نَه کار کَس به کار تو-نه در قید غم و قصه

.